-1- نمودار غوص و ثبت آن

در فصل پنجم کتاب مرجع، مطالبی در خصوص نحوه نگهداری و ثبت دفتر غوص سرپرست، دفترچه غوص پرسنل و همچنین چگونگی ارسال گزارش غوص­های انفرادی به مدیر ایمنی شرکت ارائه گردیده است. علاوه بر این سوابق، هر نوع غوص را می توان در روی نمودار (چارت) غواصی ذیل (تصویر 1-1) ثبت نمود. چارت غواصی یک روش مناسب جمع آوری اطلاعات غوص است که محتویات آن بعداً بر روی دفتر ثبت غوص رونویسی خواهد شد. اختصاراتی که ممکن است در چارت غواصی و دفترچه غوص سرپرست مورد استفاده قرار گیرند، عبارتند از :

LS – زمان ترک سطح

RB – زمان رسیدن به کف

LB – زمان ترک کف

R – زمان رسیدن به ایستگاه برداشت فشار

L – زمان ترک ایستگاه برداشت فشار

RS – زمان رسیدن به سطح

TBT – مدت غوص (از لحظه ترک سطح تا لحظه ترک کف محاسبه می­گردد)

TDT – مجموع زمان برداشت فشار (از لحظه ترک کف تا رسیدن به سطح محاسبه می­گردد)

TTD – مجموع مدت غوص (از لحظه ترک سطح تا رسیدن مجدد به سطح محاسبه می­گردد)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 تصویر 1-1 چارت غواصی

 

 

 

 

        تصویر 2-1- تشریح اختصارات در نمودار غوص

 

 

         

        تصویر 2-1 – نمای گرافیکی یک غوص با اختصارات مربوطه

 

5-1- جداول برداشت فشار با هوا

در گستره غوص­های با هوا 6 نوع جدول به شرح ذیل مورد نیاز می­باشد:

  • ·جدول بدون محدودیت برداشت فشار و حرف مشخص کننده غوص تکراری برای غوص­های بدون نیاز به برداشت فشار با هوا :

 این جدول حدود بدون نیاز به برداشت فشار و حرف مشخص کننده غوص تکراری را برای غوص­هایی که نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار ندارند، ارائه می­دهد.

 

  • ·جدول برداشت فشار با هوا :

این جدول برنامه های برداشت فشار و حروف مشخص کننده گروه غوص تکراری را برای غوص­هایی که نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار دارند، ارائه می­دهد.

 

  • ·جدول زمان نیتروژن باقیمانده برای غوص­های تکراری با هوا:

این جدول به غواص کمک می­کند تا هنگام اجرای یک غوص تکراری، زمان نیتروژن باقیمانده خود را مشخص نماید.

 

 

  • ·جدول عمق معادل سطح دریا:

 این جدول به غواص اجازه می­دهد تا جداول برداشت فشار معادل سطح دریا را برای استفاده در ارتفاعات تصحیح نماید.

 

  • ·جدول حرف گروه غوص تکراری برای صعود اولیه به ارتفاعات:

چنانچه بدن غواص در ارتفاعات بطور کامل متعادل نشده باشد این جدول اجازه می­دهد تا وی برنامه برداشت فشار خود را تنظیم نماید.

 

  • ·جدول فاصله زمانی مورد نیار پس از غوص و قبل از صعود به ارتفاع:

این جدول زمان مناسب و ایمن برای صعود به ارتفاع بیشتر یا پرواز پس از یک غوص را ارائه می­دهد.

6-1- قواعد عمومی برای استفاده از جدول برداشت فشار با هوا

1-6-1- انتخاب برنامه برداشت فشار

برای انتخاب برنامه برداشت فشار مناسب، مدت غوص و حداکثر عمق طی شده بوسیله غواص را ثبت نمائید. با همان عمق یا عمق بیشتر بعدی و همان زمان یا زمان بزرگتر بعدی وارد جدول شوید.

هنگام استفاده از عمق سنج فشاری جهت اندازه­گیری عمق، ابتدا عمق خوانده شده از عمق سنج را با فاکتور تصحیحی قید شده در جدول 1-1 ، جمع کنید. اطمینان حاصل نمائید که عمق سنج فشاری در مقابل قفسه سینه غواص قرار گرفته است .

جدول 1-1 فاکتورهای تصحیحی عمق سنج فشاری

فاکتور تصحیحی

عمق خوانده شده از عمق سنج فشاری

پا 1+

پا  100 – 0

پا 2 +

پا 200 – 101

پا 4 +

پا 300 – 201

پا 7 +

پا 400 - 301

 

مثال: عمق خوانده شده از عمق سنج فشاری غواص 145 پا است. در محدوده عمق 200-101 پایی، عمق سنج فشاری، عمق واقعی غواص را به اندازه 2 پا کمتر نشان می­دهد. برای تعیین عمق واقعی غوص، 2 پا به عمق خوانده شده از عمق سنج فشاری اضافه کنید. عمق واقعی غواص 147 پا است.

2-6-1- نرخ یا سرعت نزول

سرعت نزول غواص به هنگام غوص با هوا، مهم و حساس نیست اما عموماً این مقدار نباید از 75 پا در دقیقه افزایش یابد.

 

3-6-1- نرخ صعود

نرخ یا سرعت صعود از کف به اولین ایستگاه برداشت فشار، بین ایستگاههای برداشت فشار، و از آخرین ایستگاه برداشت فشار به سطح 30 پا بر دقیقه است (10 پا در 20 ثانیه). تغییرات کم در سرعت صعود بین 20 و 40 پا در دقیقه قابل قبول می باشد. برای برداشت فشار در سطح، سرعت صعود از ایستگاه40 پایی داخل آب تا سطح، 40 پا بر دقیقه است .

4-6-1- ایستگاه برداشت فشار

برای برداشت فشار در آب با هوا، اولین ایستگاه از زمانی شروع می­شود که غواص به ایستگاه می­رسد و زمانی خاتمه می­یابد که او ایستگاه را ترک می­نماید. برای کلیه ایستگاه­های بعدی، مدت ایستگاه از وقتی شروع می­شود که غواص ایستگاه قبلی را ترک و زمانی خاتمه می­یابد که او ایستگاه جدید را ترک می­کند. بعبارت دیگر مدت صعود بین ایستگاه­ها در مدت ایستگاه بعدی لحاظ می­گردد. همین قوانین به استثناء اولین ایستگاه با اکسیژن، در برداشت فشار در آب با هوا/ اکسیژن نیز بکار گرفته می­شود. مدت اولین ایستگاه برداشت فشار با اکسیژن از زمانی شروع می­شود که همه غواصان تنفس گاز اکسیژن (رفتن به اکسیژن) را تایید نمایند و وقتی خاتمه می­یابد که غواصان ایستگاه را ترک کنند.

5-6-1- آخرین ایستگاه داخل آب

عمق آخرین ایستگاه داخل آب برای انواع برداشت فشار های داخل آب 20 پا است .

6-6-1- شرایط برداشت فشار در سطح

یک غواص به محض تکمیل ایستگاه 40 پایی داخل آب، واجد الشرایط برداشت فشار در سطح است. اگر در برنامه برداشت فشار، ایستگاه 40 پایی داخل آب نیاز نباشد، غواص می­تواند بدون اجرای ایستگاه­های برداشت فشار در آب، مستقیماً به سطح صعود و برداشت فشار در سطح را آغاز نماید.

7-1- جدول حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری و محدوده بدون نیاز به برداشت فشار

این جدول (7-1) حداکثر زمانی را ارائه می­دهد که می­توان در عمق مورد نظر بدون نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار (در طول صعود به سطح) سپری نمود. این جدول بعضی اوقات جدول بدون ایستگاه نامیده می­شود. در اعماق 20 پایی و کمتر محدودیتی برای مدت اقامت در عمق وجود ندارد. در اعماق بیش از 20 پایی مدتی که می­توان در عمق سپری نمود محدود است. برای مثال در عمق 60 پایی، هر غوص با مدت بیش از 60 دقیقه نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار دارد.

همچنین این جدول حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری را برای غوص­هایی که در محدوده بدون نیاز به ایستگاه­های برداشت فشارقرار می­گیرند، نشان می­دهد. در طول صعود، حتی اگر نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار نباشد، مع­الوصف غواص با مقداری نیتروژن در بافتهای بدن خود به سطح می­رسد. بعبارت دیگر حتی در غوص­های بدون نیاز به برداشت فشار، به هنگام رسیدن غواص به سطح، مقداری نیتروژن در بافت­های بدن وی وجود دارد (باقی می­ماند). همواره لازم است این مقدار نیتروژن باقیمانده در طرح ریزی غوص تکراری مد نظر قرار گیرد.

اگر یک غواص از محدوده تعیین شده در جدول بدون نیاز به برداشت فشار فراتر رود، باید با بهره­گیری از جدول    9-1، ایستگاه­های برداشت فشار وی محاسبه گردد.

متناسب با هر عمق قید شده در جدول بدون نیاز به برداشت فشار، حد بدون نیاز به برداشت فشار در ستون دوم جدول نشان داده شده است. این حداکثر مدت غوصی است که یک غواص می تواند در آن عمق سپری نماید و بدون نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار به سطح مراجعت نماید. برای یافتن حد بدون نیاز به برداشت فشار با حداکثر عمق غوص یا عمق بیشتر بعدی وارد جدول شوید. همان ردیف را تا ستون دوم دنبال کنید. ستونهای سمت راستِ حد بدون نیاز به برداشت فشار شامل حروف مشخص کننده گروه غوص تکراری برای غوصهایی با مدت غوص برابر یا کمتر از حد بدون نیاز به برداشت فشار است. پس از هر غوص باید یک حرف مشخص کننده غوص تکراری برای غواص مشخص گردد، حتی اگر غوص مذکور نیازی به برداشت فشار نداشته باشد.

برای تعیین حرف گروه غوص تکراری پس از انجام یک غوص بدون نیاز به برداشت فشار:

1-   با عمقی معادل حداکثر عمق غوص یا عمق بیشتر بعدی وارد جدول شوید.

2-   با حرکت به سمت راست، آن ردیف را تا عددی که معادل مدت غوص یا عدد بزرگتر بعدی است، دنبال کنید.

3-   با دنبال کردن ستون به سمت بالا حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری را تعیین کنید.

مثال : غواصان بازدید مختصری از محل کار در عمق 74 پایی انجام می­دهند. مدت غوص آنها 10 دقیقه است. حد بدون نیاز به برداشت فشار برای غوص در عمق 74 پایی چقدر است؟ حرف گروه غوص تکراری پس از 10 دقیقه غوص چیست؟

با غوص بیشتر بعدی یعنی 80 پا وارد جدول بدون نیاز به برداشت فشار شوید. ردیف را بطور افقی تا ستون دوم ادامه دهید. حد بدون نیاز به برداشت فشار در عمق 80 پایی 39 دقیقه است. غواصان می­توانند تا 39 دقیقه در این عمق سپری کنند و بدون نیاز به ایستگاه­های برداشت فشار به سطح صعود نمایند. حرکت را بطور افقی در جهت راست تا مدت غوصی بیشتر از مدت غوص واقعی ادامه دهید. این مدت 12 دقیقه است. با حرکت عمودی به سمت بالا در این ستون، حرف گروه غوص تکراری را برای10 دقیقه­ غوص بدست آورید. حرف گروه غوص تکراری C است. چنانچه غواصان تمام مدت 39 دقیقه مجاز را در عمق 74 پایی سپری نموده باشند، حرف گروه غوص تکراری آنان J خواهد بود. این غوص در تصویر 3-1 شرح داده شده است.

1-7-1- جدول اختصاری بدون نیاز به برداشت فشار در اعماق کم

ضمیمه A2 شامل یک نسخه گسترش یافته از جداول 7-1و 8-1 است که محدوده عمق 30 تا 50 پایی را با افزایش یک پا به یک پا پوشش می­دهد. در این محدوده عمق، یک تغییر کوچک در حداکثر عمق غوص غواص، می­تواند تغییراتی اساسی در مدت بدون نیاز به برداشت فشار مجاز ایجاد نماید. برای مثال در 35 پایی حد بدون نیاز به برداشت فشار 232 دقیقه است و در 40 پایی163 دقیقه (یعنی کمی بیشتر از یک ساعت). هنگامی­که در ابتدای غوص حداکثر عمق فعالیت غواص بطور دقیق مشخص باشد، مثل غوص در مخازن بالاست کشتی یا هنگامی­که امکانات ثبت پیوسته عمق غوص وجود دارد، مثل استفاده از کامپیوتر برداشت فشار، می­توان این جدول گسترش یافته را برای حداکثر مدت بدون نیاز به برداشت فشار مورد استفاده قرار داد. این جدول اختیاری بیشتر برای فعالیت­های غواصی مرتبط با کشتی مناسب است اما می­توان از آن در سایر فعالیت­های غواصی با هوا در اعماق کم نیز استفاده نمود.

8-1- جدول برداشت فشار با هوا

جدول برداشت فشار با هوا، ( جدول 9-1 ) ترکیبی از 3 مدل برداشت فشار در یک جدول است. این مدل عبارتنداز:

1-   برداشت فشار در آب با هوا

2-   برداشت فشار در آب با هوا و اکسیژن

3-   برداشت فشار در سطح با اکسیژن

1-8-1- برداشت فشار در آب با هوا

این مدل از برداشت فشار هنگامی استفاده می­شود که اجرای کل برنامه در آب و با گاز هوا مد نظر باشد. ردیف بالای جدول که کلمه AIR در آن نوشته شده و مدت غوص در زیر عمق غوص ثبت گردیده، برنامه برداشت فشار در آب با هوا را ارائه می­دهد. با عمق دقیق غوص یا عمق بزرگتر بعدی وارد جدول شوید. براساس مدت غوص واقعی، برداشت فشار مورد نیاز را بیابید. همواره آخرین ایستگاه برداشت فشار در عمق 20 پایی اجراء خواهد شد. مجموع مدت صعود در ستون بعدی و حرف گروه غوص تکراری در آخرین ستون قید گردیده­اند.

مثال : غواصی غوصی را با سیستم تنفسی تغذیه از سطح با هوا در عمق 78 پایی به مدت 47 دقیقه انجام داده است برنامه برداشت فشار مورد نیاز وی چیست؟

با عمق بزرگتر بعدی (یعنی 80 پایی) و مدت غوص بیشتر بعدی (یعنی 50 قیقه) وارد جدول برداشت فشار با هوا شوید ردیفی را که عبارت AIR در آن نوشته شده بطور عرضی دنبال کنید. مدت 17 دقیقه برای ایستگاه برداشت فشار در عمق 20 پایی مورد نیاز است. غواص با سرعت 30 پا در دقیقه به سطح صعود می­نماید.

حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری برای این غوص M است. این غوص در تصویر 4-1 تشریح شده است. اگر مدت یک غوص کمتر از اولین مدت غوصی باشد که برای عمق مورد نظر در جدول برداشت فشار با هوا قید گردیده، آن غوص نیازی به ایستگاه برداشت فشار ندارد. در این صورت غواصان می توانند با سرعت 30 پا بر دقیقه مستقیماً به سطح صعود نمایند. جهت بدست آوردن حرف گروه غوص تکراری برای غوص­های بدون نیاز به برداشت فشار به جدول بدون نیاز به برداشت فشار (جدول 7-1) مراجعه نمائید.

اگر جدول برداشت فشار با هوا، حرف گروه غوص تکراری را برای غوصی ارائه ندهد پس از آن غوص، هیچ نوع غوص تکراری در اعماق بیشتر از عمق 20 پایی مجاز نیست. غواص باید فاصله زمانی 18 ساعته را قبل از انجام غوص بعدی در اعماق بیشتر از 20 پایی رعایت نماید.

 

 

 

 

 

 

     تصویر 3-1- نمودار تکمیل شده غوص با هوا : غوص بدون نیاز به برداشت فشار

 

 

 

2-8-1- برداشت فشار در آب با هوا و اکسیژن

این مدل از برداشت فشار هنگامی استفاده می­شود که اجرای بخشی از برنامه برداشت فشار در آب با گاز هوا و بخشی دیگر با گاز اکسیژن 100% مد نظر باشد. ردیف پایینی جدول 9-1 که عبارت O2/Air در آن نوشته شده و مدت غوص در زیر عمق غوص قید گردیده، برنامه برداشت فشار در آب با هوا / اکسیژن را ارائه می­نماید. با عمق دقیق غوص یا عمق بزرگتر بعدی وارد جدول شوید. براساس مدت واقعی غوص یا مدت غوص بیشتر بعدی برنامه برداشت فشار را تعیین کنید. در عرض همان ردیف (Air/02) حرکت کنید تا مدت ایستگاه­های برداشت فشار مورد نیاز را بیابید. غواص باید ایستگاه­های برداشت فشار را تا عمق 30 پایی (یا 20 پایی اگر ایستگاه 30 پایی وجود نداشته باشد) با گاز هوا دنبال و پس از آن از گاز هوا به گاز اکسیژن تغییر وضعیت دهد. مدت ایستگاه­های گاز اکسیژن بصورت برجسته و تیره نشان داده شده است. زمان ایستگاه­های اکسیژن از لحظه­ای شروع می­شود که همه غواصان تایید کنند که به گاز اکسیژن تغییر وضعیت داده­اند. چنانچه لازم باشد بیش از مدت 30 دقیقه در ایستگاه سپری شود یک استراحت تنفسی 5 دقیقه­ای به ازای هر 30 دقیقه تنفس گاز اکسیژن ضروری است. غواص به محض تکمیل ایستگاه اکسیژن در عمق 20 پایی همچنانکه از گاز اکسیژن 100% تنفس می­نماید، با سرعت 30 پا در دقیقه به سطح صعود می­نماید. مجموع مدت صعود شامل استراحت تنفسی با هوا در ستون بعدی قید گردیده است. حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری در آخرین ستون نوشته شده و مشابه حرف گروه غوص تکراری در برداشت فشار با هوا است.

کلیه ایستگاه­های برداشت فشار عمیق تر از 30 پایی با گاز هوا انجام می­شوند. ایستگاه­های برداشت فشار با گاز اکسیژن مطابق جدول 9-1 در عمق های 20 و / یا 30 پایی اجرا می­شوند. در جدول 9-1 ایستگاه­های با گاز اکسیژن به شکل تیره و برجسته نشان داده شده­اند.

در سیستم­های تنفسی تغذیه از سطح با هوای فعلی نیروی دریایی آمریکا، جهت ارسال گاز اکسیژن به غواص در آب نیاز به استفاده از یک کنسول دستی تنظیم اکسیژن می باشد .(ORCH) سیستم تنفسی تغذیه از سطح گاز مخلوط Fly-Away که هم برای غوصهای با هوا و هم برای غوصهای با گاز مخلوط مورد استفاده قرار می­گیرد، قابلیت ارائه گاز اکسیژن به غواص، بدون نیاز به کپسول اضافی را دارد.

1-2-8-1- روش رفتن به گاز اکسیژن 100% در عمق 30 یا 20 پایی

بمحض رسیدن به اولین ایستگاه اکسیژن، هر غواص را به شرح مراحل زیر مورد تهویه گاز تنفسی قرار دهید.

1-   کنسول دستی سیستم تنفسی را به وضعیت اکسیزن 100% تنظیم نمائید.

2-   هر غواص را به مدت 20 ثانیه مورد تهویه گاز تنفسی قرار دهید، غواص­ها می­توانند بطور همزمان یا بصورت   پی در پی مورد تهویه قرار گیرند.

3-   مطمئن شوید که دستگاه­ نشاندهنده سطح اکسیژن روی کنسول سیستم تنفسی، درصد اکسیژن ارسالی به غواص را 100% نشان دهد.

 

 

 

 

  تصویر 4-1  نمودار تکمیل شده غواصی با هوا : برداشت فشار در آب و هوا

 

 

 

نمودار غواصی با هوا دارای قسمتی تحت عنوان Travel / shift/ vent time است . برای غوصهایی که اولین ایستگاه­اشان در عمق 40 پایی یا بیشتر است ، Travel / shift/ vent time  شامل 20 ثانیه صعود از عمق 40 پایی به 30 پایی بعلاوه زمان لازم برای تغییر گاز به اکسیژن توسط کنسول دستی، تهویه گاز تنفسی غواصان و تائید اینکه آنها از گاز اکسیژن تنفس می­نمایند، می­باشد. برای غوص­هایی که اولین ایستگاه­اشان در عمق 30 یا 20 پایی با اکسیژن باشد، Travel / shift/ vent time  فقط شامل زمان لازم برای تغییر گاز بوسیله کنسول دستی، تهویه غواصان و تایید تنفس آنان با گاز اکسیژن می باشد و در برگیرنده مدت حرکت از عمق تا ایستگاه 30 یا 20 پایی نیست.

Travel / shift/ vent time بر حسب دقیقه و ثانیه ثبت می­شود و بایستی کمتر از 3 دقیقه باشد.

2-2-8-1- استراحت تنفسی در 30 و 20 پایی

در ایستگاه­های 30 و 20 پایی داخل آب، تنقس غواصان با گاز اکسیژن به ازای هر30 دقیقه، با 5 دقیقه استراحت تنفسی جدا می­گردد. این استراحت­های تنفسی جزء برداشت فشار محسوب نمی­گردد. هنگامیکه یک استراحت تنفسی نیاز است، گاز سیستم تنفسی را برای مدت 5 دقیقه به هوا تغییر دهید و سپس به اکسیژن 100% بازگردانید. در این حالت تهویه غواصان لازم نیست. بمنظور تعیین زمان استراحت­های تنفسی، محاسبه زمان تنفس با گاز اکسیژن را از زمانی آغاز کنید که همه غواصان تایید کنند به تنفس گاز اکسیژن تغییر وضعیت داده­اند. چنانچه مجموع زمان ایستگاه اکسیژن 35 دقیقه یا کمتر است، آخرین استراحت تنفسی پس از 30 دقیقه ضرورت ندارد. در چنین مواردی، غواص را بمحض تکمیل تنفس گاز اکسیژن 100% ، با همان گاز به سطح هدایت نمائید.

مثال : غواصی غوصی را با سیستم تنفسی تغذیه از سطح با هوا به مدت 39 دقیقه در عمق 145 پایی انجام می­دهد. برنامه برداشت فشار وی با گازهای هوا و اکسیژن چیست؟

1-   با عمق بیشتر بعدی یعنی 150 پا و مدت غوص طولانی تر بعدی یعنی 40 دقیقه وارد جدول برداشت فشار با هوا شوید .

2-   ردیفی را که در آن عبارت Air / 02 قید گردیده بصورت افقی دنبال کنید. 4 دقیقه توقف با تنفس گاز هوا در عمق 40 پایی مورد نیاز است.

3-   غواص با سرعت 30 پا در دقیقه از عمق 145 پایی به عمق 40 پایی صعود می­نماید، مدت 4 دقیقه با تنفس گاز هوا در عمق 40 پایی سپری می­کند و سپس با سرعت30 پا در دقیقه به عمق 30 پایی صعود می­نماید.

4-   به محض رسیدن به عمق 30 پایی، گاز تنفسی خود را به اکسیژن 100% تغییر میدهد و سپس به مدت 9 دقیقه در همان عمق توقف می­نماید.

5-   غواص با تنفس گاز اکسیژن به عمق 20 پایی صعود می­نماید و مدت 34 دقیقه را با تنفس گاز اکسیژن در آن عمق سپری می­کند. مدت صعود 20 ثانیه­ای از عمق 30 پایی به عمق 20 پایی در مدت 34 دقیقه­ای ایستگاه لحاظ گردیده است ( یعنی مدت ایستگاه 20 پایی شامل مدت صعود 20 ثانیه­ای از عمق 30 پایی به 20 پایی است. بعبارت دیگر مدت ایستگاه 20 پایی درست از لحظه ترک ایستگاه 30 پایی محاسبه می­گردد). یک استراحت تنفسی 5 دقیقه­ای بعد از سپری شدن 21 دقیقه از مدت ایستگاه 20 پایی مورد نیاز است. پس از انجام استراحت تنفسی با گاز هوا، 13 دقیقه باقیمانده از ایستگاه 20 پایی را با گاز اکسیژن ادامه می­دهد.

6-   به محض تکمیل ایستگاه 20 پایی، غواص با تنفس گاز اکسیژن 100% و سرعت 30 پا در دقیقه به سطح صعود می­نماید. مجموع مدت صعود به همراه مدت استراحت تنفسی 56 دقیقه و 40 ثانیه است و شامل زمان لازم برای تغییر گاز تنفسی غواص (Shift) از هوا به اکسیژن  در عمق 30 پایی نیست. حرف مشخص کننده گروه غوص تکراری این غوص، حرف Z است. این غوص در تصویر 5-9 تشریح شده است .

3-8-1- برداشت فشار در سطح با گاز اکسیژن (Sur Do2 )

برداشت فشار در سطح تکنیکی برای کامل کردن تمامی یا بخشی از برنامه برداشت فشار در اطاق فشار، به جای برداشت فشار در آب است. برداشت فشار در سطح، مدتی را که غواص باید در آب سپری نماید کاهش می­دهد. برداشت فشار در سطح دارای امتیازات زیادی است که موجب ارتقاء ایمنی غواص می­گردد. هنگام غواصی در آب سرد، کوتاه بودن مدت اقامت غواص در آب، او را از سرماخوردگی و بروز شرایط حادّ و خطرناک محافظت می­نماید. در داخل اطاف فشار، غواصان بدون تاثیر پذیری از شرایط سطح دریا، تحت یک فشار ثابت قرار می­گیرند. بمحض اینکه غواصان به داخل اطاق فشار بازگردانده می­شوند، تیم دوم غواصی میتواند با ورود به آب به ادامه فعالیت بپردازد، چرا که اطاق فشار مورد استفاده و سیستم تنفسی تغذیه از سطح هر کدام دارای منابع تغذیه جداگانه­ای هستند. این موارد به طور موثری موجب افزایش سرعت فعالیت می­گردد.

برای گذاشت فشار غواص در اطاق فشار با گاز اکسیژن، برنامه برداشت فشار در آب با هوا (ردیف بالا) را بطور کامل تا پایان ایستگاه 40 پایی داخل آب دنبال کنید، سپس برداشت فشار در سطح را به شرح قواعد زیر آغاز نمائید.

چنانچه در برنامه برداشت فشار با هوا ایستگاه 40 پایی وجود ندارد، غواص را بدون هیچ ایستگاهی به سطح هدایت نمائید. در چنین مواردی، فاصله زمانی در سطح (Surface interval) از لحظه­ای که غواص عمق 40 پایی داخل آب را ترک می­کند، محاسبه می­گردد. زمان لازم برای تنفس گاز اکسیژن در اطاق فشار در یک ستون مانده به آخر جدول نشان داده شده است. مدت تنفس گاز اکسیژن به چند پریود تقسیم شده است. طول هر پریود 30 دقیقه و هر نیم پریود 15 دقیقه است. همواره اولین 15دقیقه تنفس با گاز اکسیژن در عمق 50 پایی اطاق فشار  و مدت باقیمانده در عمق 40 پایی اطاق فشار سپری می­شود. اگر در برنامه برداشت فشار فقط نیم پریود تنفس گاز اکسیژن پیش بینی شده باشد، غواص مدت 15 دقیقه گاز اکسیژن را در عمق 50 پایی اطاق فشار تنفس می­نماید و سپس با سرعت 30 پا در دقیقه به سطح صعود می­کند. حرف گروه غوص تکراری برای غوص­های با برداشت فشار در سطح، در آخرین ستون جدول قید گردیده و مشابه حرف گروه غوص تکراری برای یک غوص با برداشت فشار با هوا است.