آموزش غواصی در شرکت دریاکوش

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

::...::...::

آمار وبلاگ

امکانات

الزامات غواصی وجداول درمانی قسمت چهارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول برداشت فشار در سطح با استفاده از اكسيژن (SUR-D O₂)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول برداشت فشار در سطح با استفاده از اكسيژن (SUR-D O₂)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پيشگيري از بيماري برداشت فشار

1- برداشت فشار. هر گونه صعود از كف به سطح، برداشت فشار محسوب شده كه به معناي كاهش فشار محيط است. با اين حال، در غواصي اين اصطلاح بيشتر براي ايستگاه‌هاي لازم براي برداشت فشار مورد استفاده قرار مي‌گيرد. بنابراين، اصطلاح "غوص بدون نياز به ايستگاه" (no-decompression dive) به غوصي اطلاق شده كه در آن غواص بدون انجام ايستگاه و به طور مستقيم به سطح مي‌آيد.

2- امنيت جدول. يك جدول ايمن جدولي است كه در صورت استفاده صحيح از آن، احتمال بروز DCI كاهش يابد. با اين حال، بايد به ياد داشته باشيم كه هيچ جدولي به شكل100% براي تمامي غواصان و غوص‌هاي انجام شده ايمن نيست. دليل عمده اين امر، احتساب صرفا‌ً دو عامل زمان و عمق مي‌باشد. مي‌دانيم كه ساير عوامل نيز در الزامات برداشت فشار نقش عمده‌ايي ايفا مي‌كنند. با آگاهي از اين عوامل مي‌توان استفاده عاقلانه‌تري از جداول كرده و برنامه‌ريزي و اجراي غوص ايمن‌تري را به انجام رساند.

3- فعاليت فيزيكي موجب افزايش جريان خون شده كه به نوبه خود باعث انتشار سريع‌تر گاز به بافت‌ها مي‌شود. بنابراين در غوص‌هايي با فعاليت فيزيكي سنگين، استفاده از جداول طولاني‌تر (احتساب زمان كف طولاني ‌تر از زمان كف واقعي) توصيه مي‌شود.

4- سن، چاقي، آمادگي جسماني و جنس. اكثر غواصان و متخصصين هيپربار بر اين باورند كه سن، چاقي و وضعيت جسماني ضعيف همگي باعث افزايش احتمال بروز DCI مي‌گردند. متأسفانه تحقيقات در اين زمينه كامل نشده و تحقيق منتشر شده‌ايي در اين خصوص وجود ندارد، اما اين واقعيت ثابت شده كه عوامل فوق- خصوصاً سن و چاقي- داراي تأثيراتي هستند. تا چندي پيش اين باور وجود داشت كه زنان بيشتر از مردان در معرض خطر بروز DCI قرار دارند؛ اما اكنون اين نظريه كم رنگ شده است. جداول غواصي توسط پرسنل نظامي جوان و آماده مورد آزمايش قرار گرفته‌اند، اما تجربه نشان مي‌دهد كه اين جداول براي اكثر افراد غيرنظامي نيز حاشيه امنيت مناسبي ايجاد مي‌‌‌كند. نويسندگان كتاب به غواصاني كه دارای اضافه وزن هستند، سن بالای40سال دارند و يا در وضعيت ضعيف آمادگي جسماني هستند، اضافه كردن حاشيه امنيت را توصيه مي‌كنند. اين كار به بهترين شكل خود، به كمك برداشت فشار با احتساب زمان طولاني‌تر كف نسبت به زمان واقعي سپري شده در كف، امكان پذير است. اين وضعيت خصوصاً در غوص‌هاي عميق و يا طولاني حائز اهميت مي‌باشد.

5- استرس سرما. عموماً‌ به دليل فعاليت فيزيكي، غواص در زمان كف تقريباً گرم بوده اما در طول مدت زمان بي حركتي در خلال انجام ايستگاه‌ها، احساس سرما خواهد كرد. برداشت فشار در سرما به علت ايجاد اختلال در جريان خون محيطي، اثر بخشی كمتري دارد. بنابراين بهترين روش، انتخاب جدول زماني بوده كه از زمان واقعي كف، يك يا دو رديف بيشتر باشد.

6- غوص تكراري و انجام غوص براي چندين روز متوالي، حتي در صورت اجراي كامل جداول،مي‌تواند باعث افزایش خطر بروز DCI  ‌گردد. تصور مي‌شود كه علت امر، انباشت نيتروژن در بافت‌هاي با جذب آهسته باشد. محدوديت‌ها و توصيه‌هاي مختلفي در خصوص اين نوع غوص‌ها و جداول مرتبط با آنها وجود دارد. به فصول مربوط مراجعه شود.

7- خو گيري. به نظر مي‌رسدانجام غوص‌هاي متوالي در عمق ثابت براي مدت زمان مشخص باعث كاهش خطر بروز DCI مي‌گردد. اين حالت تحت عنوان "خوگيري" (acclimatization) تعریف مي‌شود. خو گيري به تدريج و ظرف مدت چند هفته ايجاد شده و بعد از دورۀ بدون غوص از بين خواهد رفت. تجربه نشان مي‌دهد كه پرهيز از حداكثر زمان كف در اولين روز بعد از سپري شدن دورۀ بدون غوص، امري عاقلانه خواهد بود.

8- هيدراتاسيون. دفع گاز خنثي وابسته به جريان خون مناسب بوده كه آن نیز به نوبه خود به تعادل مناسب مايعات بدن وابسته است. دهيدراتاسيون (كمبود مايعات بدن) مي‌تواند ناشي از بيماري و يا دريافت كم مايعات باشد. بدون در نظر گرفتن علت، دهيدراتاسيون باعث افزايش خطر بروزDCI  در غواص خواهد شد. ممكن است برخي غواصان براي پرهيز از مشكلات ادراري در هنگام غوص، از مصرف مايعات در زمان قبل از غوص خودداري كنند. با اين حال، شروع غوص در وضعيت دهيدراته كار عاقلانه‌اي نبوده و باعث افزايش خطر بروز DCI مي‌گردد.

9- تعادل مناسب مايعات قبل از انجام غوص حائز اهميت بوده و مصرف زياد مايعات توصيه مي‌شود. با اين حال، قبل از انجام غوص بايد از مصرف قهوه‌، چاي و نوشابه‌هاي حاوي كافئين و نوشابه‌هاي الكلي پرهيز كرد. هر گونه استفاده از تنباكو در زماني كوتاه قبل از شروع غوص ممنوع بوده؛ چرا كه مونواكسيدكربن باعث تغييراتي در جريان خون و تبادلات گازي مي‌گردد. در هنگام انجام برداشت فشار در سطح، غواص بايد قبل و در حين انجام مراحل در اتاق فشار، آب بنوشد.به عنوان يك قانون ساده، مصرف مايعات باید تا حدي باشد كه ادرار شفاف گردد. اين حالت نشانگر هيدراتاسيون كافي است.

10- عوامل فردي. عوامل مختلفي كه مي‌توانند باعث افزايش خطر بروز DCI شوند، به اختصار توصيف شده كه برخي از آنها توسط آناليز و آزمايش‌ها به اثبات رسيده‌اند. اهميت و قدرت اثر ساير عوامل به خوبي شناخته نشده، اما بر اساس تجربيات عملي و حدسيات تعريف شده‌اند. با اين حال، در خصوص نقش تفاوت‌هاي فردي در بروزDCI   اتفاق نظر وجود دارد. به علاوه، احتمال بروز DCI در يك فرد در روزهاي متفاوت نيز مختلف خواهد بود.

11- ساير عوامل. حتي رژيم غذايي فرد نيز مي‌تواند تأثيرگذار باشد. برخي تحقيقات نشانگر اثر محافظتي روغن كبد ماهي و ساير اسيدهاي چرب اشباع نشده مي‌باشند، اما اين امر نيازمند  اثبات است. در ساير تحقيقات، وجود سابقه صدمه عضلاني- اسكلتي به عنوان عامل افزايش خطر بيماري DCI عنوان شده است. به نظر مي‌رسد كه خطر بروز DCI در بعدازظهرها بيشتر از صبح‌ها باشد، كه احتمالاً نشانگر تأثيرات هورموني بدن است. هيچيك از اين موارد به اثبات نرسيده‌اند اما دليلي براي بي‌توجهي به آنها نيز وجود ندارد.

12- اثرات فعاليت فيزيكي در طول برداشت فشار چندان مشخص نيست. مامعتقدیم فعاليت سبك در طول زمان برداشت فشار در مقايسه با عدم فعاليت يا فعاليت سنگين در طول اين مدت دارای منافع بیشتری است. از وضعيت های بدني كه باعث محدود شدن گردش خون به هر قسمت از بدن مي‌شود پرهيز كنيد. به عنوان مثال در طول زمان انجام ايستگاه در آب، طناب را نبایدفقط با يك دست گرفته؛ يا در زمان برداشت فشار در اتاق فشار پاهاي خود را روی هم نیاندازید. همچنين پرهيز از انجام فعاليت سنگين فيزيكي به فاصله حداقل 3 ساعت بعد از غوص توصيه شده است.

13- تغييرات متناوب عمق در يك غوص (غوص دندانه اره‌ايي)(saw tooth profile) موجب افزايش احتمال ايجاد حباب‌ها مي‌گردد. خطر بروز DCI با افزايش عمق و مدت زمان غوص بالاتر خواهد رفت. از طرف ديگر، اين نوع غوص- حتي زماني كه عمق و زمان غوص در محدودۀ بدون ايستگاه مي‌باشد- نيز قادر به ايجاد DCI است. براي محدود كردن صعودهاي مكرر غواص به سطح جهت دريافت ابزار مي‌توان از طناب يا استفاده از ساير روش‌ها براي رساندن تجهيزات به غواص در زير ‌آب سود جست.

14- برنامه عمق. جدول‌ها بر اساس عمق، مدت زمان ايمن را به ما نشان مي‌دهند. هر گاه كه عمق غوص دچار تغييراتی شود، بهتر است ابتدا غوص عميق‌تر انجام گردد؛ چرا كه در اين صورت قسمت كم عمق‌تر به عنوان مرحله برداشت فشار غوص عميق‌تر محسوب خواهد شد. با اين وجود، انجام غوص كم عمق‌تر در ابتدا، تغييري را در جداول ايجاد نخواهد كرد.

15- ايستگاه ايمني. حتي زماني كه غواص تمامي الزامات را رعايت كرده،‌ انجام يك ایستگاه در عمق 5 متري و به مدت 3 دقيقه براي تمام غوص‌هاي به عمق بيشتر از 15متر توصيه مي‌شود. به علاوه، توصيه مي‌شود كه غواص براي چك كردن زمان در نيمۀ راه صعود متوقف شده و  در صورتي كه از زمان برنامه‌ريزي شده جلوتر است، صبر كرده تا اين تفاوت اصلاح گردد. براي غوص‌هايي با كنترل از سطح، سرپرست غواصي عهده‌دار اندازه گيري زمان و هدايت غواص بر اساس آن خواهد بود.

16- ايستگاه‌هاي عميق. سرعت صعود عامل مهمي در عمليات برداشت فشار محسوب مي‌شود. آمار نشان مي‌دهد كه صعودهايي با سرعت بالا موجب‌ DCI عصبي، خصوصاً‌ در غوص‌هاي عميق مي‌گردند؛ اين نشان مي‌دهد بافت‌هاي با سرعت جذب سريع، كنترل كننده اينگونه غوص‌ها هستند. بر همين اساس، بسياري از غواصان در سراسر دنيا خود را با انجام يك ايستگاه اضافي عميق، تطبيق داده‌اند. زمان و عمق دقيق اين ايستگاه‌ها استاندارد نشده، اما معمولاً يك ايستگاه 1 تا 2 دقيقه‌اي در عمقي معادل نصف عمق حداكثر و يا بين عمق حداكثر و اولين ايستگاه اجباري را در بر مي‌گيرد. هر زمان كه نياز به برداشت فشار با احتياط بيشتر باشد، انجام ايستگاه عميق توصيه مي‌شود. در اين صورت، يك ايستگاه 1 تا 2 دقيقه‌ايي در ميانۀ راه رسيدن به سطح انجام دهيد. مدت زمان اين ايستگاه جزو زمان كف محسوب خواهد شد.

17- ايستگاه‌هاي انجام نشده (Omitted Decompression). در صورت بروز "كمبود هوا" ( (Low-On-Air (LOA) يا هر گونه وضعيت اضطراري ديگر كه غواص را مجبور به عدم انجام قسمتي از الزامات برداشت فشار كند، بايد ايستگاه‌هاي سطحي‌تر انجام نشود. به عبارت ديگر، به جاي سرعت دادن به صعود يا عدم انجام ايستگاه‌هاي عميق‌تر، تا زماني كه ادامۀ الزامات ممكن است، به آن ادامه داده و سپس به سطح آييد. همچنين به فصل اقدامات اضطراري نيز مراجعه شود.

18- جريان‌هاي زير آب خصوصاً در ايستگاه‌هاي كم عمق به عنوان عاملي مشكل ساز و خطرناك محسوب مي‌شوند. ممكن است غواص از دريازدگي (بيماري حركت)(Motion Sickness-Sea Sickness) رنج برده؛ در اثر جريان به بدنه شناور برخورد كرده يا حتي دچار باروتروماي ريوي گردد. در اين شرايط، بايد از انجام ايستگاه در آب پرهيز شود؛ خصوصاً زماني كه هوا تنها گاز تنفسي موجود باشد. گاز نيتروكس قابليت استفاده از ايستگاه‌هاي عميق‌تر را بر اساس EAD ممكن مي‌سازد. با اين حال و در صورت وجود امكانات، استفاده از برداشت فشار در سطح، ايمن‌ترين روش خواهد بود. اگر لازم است كه غواص در زمان وجود جريان‌هاي شديد زير آب از جدول استاندارد استفاده كند؛ بهترين گزينه، انجام ايستگاه 3 متري در عمق 6 متري و بدین طریق پرهيز از جريانات شديد زير آب در عمق 3 متري خواهد بود.

19- تنفس اكسيژن در سطح زماني كه به هر دليلي خطر بروز DCI بيشتر از حد معمول خود بوده و با توجه به موقعيت، قادر به اقدام ديگري نيستيم؛ توصيه مي‌شود. به صورت عملي، اين به معناي حالاتي است كه مي‌توانند باعث بروز DCI گردند. در اين وضعيت، تنفس 10 تا 20 دقيقه‌اي اكسيژن به فاصله كوتاهي بعد از غوص، يك اقدام ايمني ارزشمند محسوب خواهد شد.

20- تنفس اكسيژن در اتاق فشار. درمان با اكسيژن هيپربار موثرتر از تنفس اكسيژن در سطح بوده و هر زمان كه اتاق فشار مجهز موجود باشد، به ساير روش‌ها ترجيح داده مي‌شود. غواص را تا عمق 12 متري و براي حداكثر دو نوبت 20 دقيقه‌اي تنفس اكسيژن با فواصل 5 دقيقه‌ايي تنفس هوا به دنبال هر يك از آنها تحت گذاشت فشار قرار دهيد. برداشت فشار با استفاده از اكسيژن و با سرعت 1متر در دقيقه انجام شود. اگرچه درمان پيشگيرانه با اكسيژن ابزار مناسبي است، اما نبايد از آن به عنوان جايگزيني براي الزامات برداشت فشار، برداشت فشارهاي انجام نشده و يا درمان  DCIاستفاده كرد. هرگز نبايد تنفس اكسيژن بعد از غوص به عنوان يك قسمت برنامه‌ريزي شده از عمليات استاندارد غواصي محسوب گردد.

21- الكل و ساير داروها. ناگفته پيداست كه انجام غوص تحت تأثير الكل خطرات زيادي را به همراه خواهد داشت. از ميان اين خطرات مي‌توان به كاهش قدرت قضاوت، كاهش هماهنگي، تشديد اثرات تخدير ازت و ماسكه شدن علائم DCI اشاره كرد. الكل باعث كم شدن آب بدن، كاهش سرعت جريان خون و به تبع آن بروز اشكال در دفع نيتروژن مي‌گردد. ايجاد فاصله 8 ساعتي بين مصرف نوشابه‌هاي الكلي و انجام غوص توصيه مي‌شود. استفاده از هر نوع داروي ديگر كه موجب خواب‌آلودگي و اختلال در قضاوت مي‌گردد نيز با امنيت غواصي منافات دارد.

22- مجراي باز حلقوي (PFO) Patent Foramen Ovale. به معناي اختلال در بسته شدن تيغه‌ايست كه دو دهليز را در قلب از هم جدا مي‌كند. اين حالت يك اختلال مادرزادي خفيف بوده كه حدود 30% از جمعيت به آن مبتلا هستند. در زندگي روزمره به ندرت علائم يا عوارضي ناشي از اين اختلال مشاهده مي‌شود، اما اين عارضه در غواصان باعث افزايش 5/2 برابري خطر بروز DCI خواهد گرديد. در حال حاضر غربالگري PFO براي غواصان انجام نمي‌گيرد، اما به طور معمول غواصاني كه از بروز DCI بدون توضيح رنج برده‌اند، در معاينات پزشكي و در  هنگام درمان در خصوص اين عارضه نيز مورد بررسي قرار خواهند گرفت.

23- محدوديت‌هاي زمان كف در انگلستان. محدوديت‌هاي عمق توصيه شده توسط مراجع انگليسی در زیر آورده شده که در آن تفاوتهای بين "انتقال تحت فشار" (TUP) Transfer Under Pressure و ساير تكنيك‌هاي برداشت فشار، مثل برداشت فشار در آب يا SUR-D O₂ لحاظ شده است. پروتكل TUP انتقال غواص در يك زنگ غواصي با فشار بيش از یک اتمسفر را در بر مي‌گيرد. زنگ به سطح آورده شده و سپس به يك اتاق فشار ديگر متصل خواهد شد. غواص از زنگ به اتاق فشار منتقل شده و بر اساس برنامۀ SUR-D O₂ تحت پروسۀ برداشت فشار قرار خواهد گرفت.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‌‌  

غوص‌هاي عميق در اتاق فشار

1- غواصان نيروي دريايي نروژ به صورت سنتي در معرض غوص‌هاي عميق 60 تا90 متري قرار گرفته تا اثرات تخدير ازت در يك محيط ايمن و كنترل شده و با سرپرستي مناسب مورد بررسي قرار گيرد. اين گونه غوص‌ها همچنين مي‌توانند باعث افزايش ميزان تحمل نسبت به تخدير ازت شوند. اين اثر در بهترين وضعيت خود، بعد از چند هفته تمرين در فرد ايجاد خواهد شد.

2- غوص‌هاي عميق، خصوصاً تا عمق 90 متر، بايد صرفاً به موارد ضروري محدود شوند. انجام سرپرستي و نظارت بر غوص نيازمند پرسنل مجرب و با سابقه كافي در اين زمينه خواهد بود.

3-این برنامه‌های غوص به شكلي طراحي شده كه حداكثر ايمنی را در اختيار فرد قرار داده و مبناي آنها، جداول تعديل شدۀ 12 و13 نيروي دريايي انگلستان مي‌باشد. برخي الزامات شامل موارد زیر مي‌شوند:

   * سرعت نزول (گذاشت فشار)- 15متر در دقيقه

   * سرعت صعود (برداشت فشار) تا اولين ایستگاه- 10متر در دقيقه

   * تنفس اكسيژن در عمق 12 و 9 متري تا سطح(مراجعه به جدول)

نبايد هيچ يك از غوص‌ها تكراري باشند. همچنين انجام غوص تكراري بعد از اين غوص‌ها نيز ممنوع است. غوص به عمق 60 متر در گروه غوص تكراري H قرار گرفته و غوص 90 متري، گروه M را شامل خواهد شد(اين گروه‌ها براي محدوديت‌هاي پروازي بعد از غوص حائز اهميت هستند).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اقدامات اورژانس (اضطراري)

1- صعود كنترل نشده نيازمند اقدامات آني و اساسي است، چه DCI ايجاد شده و چه نشده باشد. روش عملكرد وابسته به موقعيت و تجهيزات موجود است. ما به تمامي گروه‌هاي غواصي- اعم از تفريحي و تجاري- توصيه مي‌كنيم كه در هر عملياتي، سيستم تجويز اكسيژن در سطح را با خود به همراه داشته باشند. ظرفيت سيستم بايد به شكلي بوده كه قابليت تجويز حداقل 30 دقيقه (ترجيحاً 60 دقيقه) اكسيژن را داشته باشد. براي غوص‌هايي كه نيازمند ايستگاه هستند، وجود اتاق فشار در محل غوص يا نزديك‌ترين فاصله الزامي است.

2- صعود كنترل نشده- اكسيژن و اتاق فشار موجود در محل برای غوص‌هاي نيازمند ايستگاه:

   * غواص دچار علائم DCI مي‌شود: گذاشت فشار بر اساس جدول 6 . تماس با پزشك غواص.

   * زمان كف در محدوده بدون نياز به ايستگاه است: تنفس اكسيژن براي 30 دقيقه.

   * عدم انجام ايستگاه در آب براي 15 دقيقه و بيشتر (جداول استاندارد و SUR-D O₂): گذاشت فشار بر اساس جدول 5.

   * غوص SUR-D O₂ با ايستگاه انجام نشده در آب با زمان كمتر از 15دقيقه: گذاشت فشار در محفظه تا عمق 12 متر. زمان استاندارد                    تنفس اكسيژن در عمق 12 متري را دو برابر كرده، سپس بر اساس روش استاندارد SUR-D O₂  برداشت فشار انجام شود.

   * عدم انجام ايستگاه در يك ايستگاه بر اساس جدول برداشت فشار استاندارد، با زمان كمتر از 15 دقيقه: در صورتي كه وضعيت غواص مناسب بوده و تجهيزات وي عملياتي هستند، وي بايد سريعاً‌ نزول كرده و برداشت فشار را از سر گيرد. بعد از پايان برداشت فشار، غواص در سطح و به مدت 30 دقيقه اكسيژن تنفس خواهد كرد. در صورت نبود امكان نزول مجدد غواص، وي را در اتاق فشار به عمق 12متري ببريد. بعد از دو دوره 20 دقيقه‌اي تنفس اكسيژن و به دنبال آن تنفس 5 دقيقه‌اي هوا، برداشت فشار با سرعت 1 متر در دقيقه و در حالي كه اكسيژن تنفس مي‌شود، انجام گيرد.

   * صعود از كف، با فاصله زماني كمتر از 15 دقيقه: گذاشت فشار تا عمق 12 متري در اتاق فشار. دو دوره 20 دقيقه‌اي تنفس اكسيژن به همراه 5 دقيقه فواصل تنفس هوا بعد از هر دوره و سپس برداشت فشار با سرعت 1 متر در دقيقه، در حالي كه اكسيژن تنفس مي‌شود.

3- در دسترس نبودن اكسيژن و اتاق فشار در محل. غوص‌هاي نيازمند ايستگاه نبايد بدون وجود تجهيزات مناسب انجام شوند. با اين حال و به دلايل متعدد، ممكن است اين كار صورت پذيرد. تلاش براي حصول نتيجه مثبت از اين گونه وضعيت‌هاي نامناسب، چندان با اطمينان همراه نخواهد بود. در صورت تصميم‌گيري براي انجام گذاشت فشار در آب، ضروري است كه غواص در حداقل زمان ممكن مجدداً به عمق نزول كند.

4- غواص صعود كنترل نشده را تجربه مي‌كند:

   * غواص دچار علائم DCI شده: تنفس اكسيژن در سطح. تماس با پزشك غواص.

   * صعود از ايستگاه برداشت فشار: در صورتي كه غواص صدمه نديده و تجهيزات وي سالم هستند، وي بايد مجدداً پايين رفته و برداشت فشار را كامل كند. بعد از رسيدن به سطح، اكسيژن به مدت 30 دقيقه تجويز مي‌شود. در صورتي كه غواص نمي‌تواند براي تكميل جدول برداشت فشار مجدداً‌ پايين برود، وي بايد بلافاصله تنفس اكسيژن را شروع كرده و به مدت 30 دقيقه ادامه دهد.

   * صعود از كف- بدون عبور از مرز بدون نياز به ايستگاه: غواص براي مدت 30 دقيقه اكسيژن تنفس مي‌كند. در صورت موجود نبودن اكسيژن و سلامت تجهيزات غواص، وي بايد به عمقي كه در آن غوص انجام شده بازگشته و به مدت 10 دقيقه در آنجا باقي بماند. برداشت فشار بر اساس رديف زماني طولاني‌تر از زمان كف واقعي (رديف زماني بعد از زمان كف واقعي) محاسبه خواهد شد.

   * صعود از كف- با عبور از مرز بدون نياز به ايستگاه: در صورتي كه سلامت غواص و تجهيزات وي اجازه مي‌دهد، وي بايد مجدداً به كف رفته و براي 10 دقيقه در آن عمق باقي بماند. برداشت فشار بر اساس رديف زمان طولاني‌تر از زمان كف واقعي محاسبه مي‌شود. اگر غواص قادر به پايين رفتن مجدد نيست، بايد در سطح و به مدت 30 دقيقه اكسيژن تنفس كند.

5- گذاشت فشار در آب. روش ايده‌آلي براي كنترل موارد DCI ایجاد شده در زماني كه اكسيژن و اتاق فشار موجود نيست، وجود ندارد. برخي گذاشت فشار در آب- حتي زماني كه تنها گاز تنفسي موجود، هوا است- را توصيه مي‌كنند. گذاشت فشار در آب، روشي است كه بسياري از متخصصين پزشكي غواصي با آن مخالف هستند. نويسندگان كتاب به دلايل زير استفاده از گذاشت فشار در آب را توصيه نمي‌كنند:

   * قرار گرفتن مجدد در شرايط هيپربار باعث جذب بيشتر نيتروژن خواهد شد. اين امر مي‌تواند باعث تشديد مشكلات  غواص، زماني كه براي بار دوم به سطح باز مي‌گردد، شود.

   * در صورت بروز هر گونه اشكالي، كنترل عملكرد مناسب در زير آب بسيار مشكل است.

   * غواص در معرض سرمازدگي شديد قرار خواهد گرفت.

   * احتمال محدود بودن ذخيره گاز تنفسي بالا است.

   * وضعيت جوي بد و اثر امواج وضعيت خطرناكي را براي غواص ايجاد خواهند كرد.

در هر حال، بايد توجه داشت كه برخي گروه‌هاي غواصي در مناطق دور دست و با امكانات محدود ، با موفقيت از روش گذاشت فشار در آب سود جسته‌اند.

6- علي‌رغم ترديدها و مسائل مطرح شده، در اين چاپ كتاب روش گذاشت فشار در آب نيز آورده شده است. دليل اين امر واضح است: در صورت نياز به گذاشت فشار در آب، استفاده از روش استاندارد مي‌تواند به كاهش خطرات و جلوگيري از اضافه شدن عوارض كمك كند. به عنوان مثال، انتخاب گذاشت فشار در عمق نامناسب يا برنامه برداشت فشار ناقص دوم مي‌تواند به راحتي موجب وخيم‌تر شدن يك وضعيت بد شود. بايد به ياد داشته باشيم كه موفقيت در گذاشت فشار در آب شديداً‌ به تسريع در نزول مجدد وابسته است، هر چه زمان بين شروع علائم و گذاشت فشار طولاني‌تر باشد، احتمال موفقيت كاهش بيشتري خواهد يافت.

7- مواردي كه بايد در زمان گذاشت فشار در آب در نظر گرفت:

   * مقادير مناسب گاز تنفسي براي تكميل درمان.

   * حفاظت گرمايي مناسب براي غواص.

   * غواص بايد از لحاظ جسمی و رواني آمادگي گذاشت فشار در آب را داشته باشد.

   * وضعيت جوي و دريايي قابل قبول.

   * گذاشت فشار بايد بلافاصله آغاز شود.

   * با پزشك غواص تماس گرفته شده و انتقال درماني درخواست شود.

   * ترجيحاً عمق محل و توپوگرافي كف بايد به شكلي باشد كه بيمار بتواند در كف استراحت كند.

8- مي‌توان از روش زير سود جست:

   * نزول به عمق 12 متري براي 30 دقيقه

   فریدون سروری

|+|نوشته شده در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 ساعت 22:5 توسط فریدون سروری |

آخرین نوشته ها

دوره شانزدهم اموزش غواصی
لغات مربوط به دریا قسمت دوم
لغات مربوط به دریا-قسمت اول
خلیج فارس نامی همیشگی در دل تاریخ
خطرات غواصي در زنان
الزامات غواصی وجداول درمانی قسمت چهارم
الزامات غواصی وجداول درمانی قسمت سوم
الزامات غواصی قسمت دوم
الزامات غواصی
دوره پانزدهم غواصی درجه3 در اموزشگاه دریا کوش