تبليغاتX
->

آموزش غواصی-فریدون سروری
الزامات غواصی قسمت دوم

غواصی نيتروكس

1- نيتروكس تركيبي از نيتروژن و اكسيژن بوده كه اندازه‌هايي متفاوت از آنچه كه در هوا است را دارا مي‌باشد. دير زماني است كه از نيتروكس در غواصي مسير باز و مسير بسته استفاده مي‌شود. اين نوع مخلوط‌هاي گازي تحت عنوان هواي غني شده با اكسيژن يا هواي غني شده با نيتروكس (EAN) (Enriched Air Nitrox) نيز ناميده مي‌شوند.

2- تنفس گازي با درصد اكسيژن بيشتر از هوا، مدت زمان طولاني‌تري از زمان كف بدون نياز به برداشت فشار اضافه را در اختيار ما قرار مي‌دهد. علت آن است كه فشار نسبي نيتروژن (با توجه به عمق) و مدت زمان سپري شده تعيين كننده جداول برداشت فشار مي‌باشند. بنابراين با جايگزيني مقاديري از نيتروژن با اكسيژن، مي‌توانيم برداشت فشار را بر اساس جدول كم عمق‌تري به انجام برسانيم. از طرف ديگر، در طول برداشت فشار، ميزان بيشتر اكسيژن برداشت فشار ايمن‌تر و كاراتري را ايجاد خواهد ساخت.

3- عمق معادل با هوا(EAD) Equivalent Air Depth عامل كليدي در غواصي نيتروكس بوده و به معناي عمقي است كه فشار نسبي گاز نيتروژن در صورت تنفس هوا در آن عمق، معادل فشار نسبي گاز نيتروژن در مخلوط نيتروكس تنفسي محسوب مي‌شود.

4- مثال: شما با استفاده از مخلوط نيتروكس حاوي 40% اكسيژن و 60% نيتروژن به عمق 30 متري غوص مي‌كنيد. فشار مطلق در 30 متري معادل 4 بار است، بنابراين فشار نسبي گاز نيتروژن، 60% فشار مطلق (4 60%= 4/2 بار) خواهد بود. در صورت تنفس هوا، اين فشار گاز نيتروژن را در عمق 4/20 متري خواهیم داشت.به عبارت دیگر، ما مي‌توانيم با استفاده از گاز مخلوط به عمق30 متری غوص كرده و الزامات برداشت فشار را بر اساس جدول 21 متري هوا انجام دهيم. به صورت عملي، اين به معناي افزايش مدت زمان غوص بدون نياز به ايستگاه از 20 به 40 دقيقه است.

5- معادلۀ زير براي محاسبه عمق معادل با هوا مورد استفاده قرار مي‌گيرد:( D= عمق به مترN  = درصد نيتروژن در مخلوط گاز)

 

                                                                   EAD =   

 

    6- محدوده‌هاي ايمن اكسيژن. براي برداشت فشار، حداكثر فشار ممكن اكسيژن بهترين نتايج را عرضه مي‌دارد. با اين وجود، خطر مسموميت با اكسيژن استفاده ايمن از اين گاز را محدود مي‌سازد. احتمال بروز مسموميت حاد با اكسيژن در افراد مختلف، متفاوت است. بنابراين، انتخاب اندازه‌هاي pO2 كه در محدودۀ ايمن از بروز مسموميت با اكسيژن در تمامي حالات جلوگیری نمایند، بسيار حائز اهميت است. ارزيابي كامل خطر دربرگيرنده دقت در عواملي مثل تجهيزات غواصي و مدت زمان غوص مي‌باشد.

7- * در صورت استفاده از هلمت (كلاه خود) غواصي اين محدوديت‌ها اعمال مي‌شوند:

     زمان كف 0-30 دقيقه: حداكثر pO2 8/1 بار

     زمان كف 30-60 دقيقه: حداكثر pO2 7/1 بار

     زمان كف 60-90 دقيقه: حداكثر pO2 6/1 بار

     زمان كف بيش از 90 دقيقه: حداكثر pO2 5/1 بار

   * در صورت استفاده از ماسك كامل صورت يا هلمت سبك غواصي، محدوديت‌هاي زير اعمال مي‌شوند:

      زمان كف 0-30 دقيقه: حداكثر pO2 6/1 بار

      زمان كف بيش از 30 دقيقه: حداكثر pO2 5/1 بار

براي تمامي غوص‌هاي تجاري يا تفريحي با استفاده از ماسك اسكوبا (SCUBA)، حداكثر فشارpO2 4/1 بار بدون در نظر گرفتن زمان كف احتساب ‌مي‌شود. اين محدوديت براي تجهيزات غواصي مسيرباز و سيستم‌هاي مدار بسته نيز اعمال ‌مي‌شود. با اين حال، pO2 معادل 6/1 بار براي برداشت فشار در آب در حال استراحت قابل قبول است.

8- مسموميت با اكسيژن. براي تمامي عمليات‌هاي غواصي كه با نيتروكس انجام مي‌شود، در نظر گرفتن احتمال مسموميت با اكسيژن امري ضروری است. اهميت اين امر زماني بارزتر مي‌شود كه به مرزهاي محدود كننده نزديك شويم. در غواصي تغذيه از سطح بايد آمادگي لحظه‌ايي تغيير گاز تنفسي به هوا موجود باشد. در غواصي با هلمت برقراري جريان دائمي گاز براي جلوگيري از انباشت دي‌اكسيدكربن ضروري است. در صورت احساس بروز قريب الوقوع مسموميت، غواص بايد بلافاصله سرپرست غواصي را مطلع سازد. در اين وضعيت، بايد گاز تنفسي را  از نيتروكس به هوا تغيير داد. به ياد داشته باشيد كه ممكن است اولين و تنها علامت بروز مسموميت با اكسيژن، احساس "غيرطبيعي بودن اوضاع" باشد. هر زمان كه مسموميت با اكسيژن محتمل بوده يا واقع شده است، بایستی غواص بدون توجه به خطر باروتروماي ريوي ناشي از اتساع گازها در هنگام صعود، به سطح آورده شود. به طور مشخص، بزرگترين خطر احتمال غرق شدگي غواص بوده؛ خصوصاً زماني كه غواص در حال تشنج توسط هلمت سخت يا ماسك كامل غواصي محافظت نشده باشد.

9- مخلوط‌هاي نيتروكس. به صورت ايده آل،در دسترس بودن ‌مخلوط‌هاي مختلف گازي مي‌تواند باعث كاهش زمان الزامات برداشت فشار شود. با اين حال، مشكلات ترابري قابليت استفاده از مجموعه گازهاي مخلوط را محدود مي‌كند. مخلوط‌هاي گازي استاندارد حاوي 36،32و40% اكسيژن مي‌باشند. توصيه مي‌شود كه اين گازها در سيستم‌هاي مسير باز مورد استفاده قرار گيرند. براي غوص‌هايي كه نيازمند برداشت فشار در سطح هستند، فقط استفاده از يك مخلوط گازي (32% اكسيژن) توصيه شده است. مخلوط نيتروكس بر اساس درصد اكسيژن موجود يا كسر نامگذاري مي‌گردد، بنابراين مخلوط نيتروكس كه حاوي 40% اكسيژن ‌باشد، نيتروكس 40 يا نيتروكس 60/40 ناميده مي‌شود.

10- درصد مجاز خطا و علامت‌گذاري. ضريب مجاز خطا براي اكسيژن و نيتروژن در گاز مخلوط % 5/0  است. در صورتي كه مخلوط گاز تركيباتي جداي از آنچه كه تصور مي‌شود را دارا باشد، ممكن است عواقب خطرناكي متوجه غواص گردد. بر همين اساس، اندازه‌گيري دقيق تركيبات گاز قبل از غوص امری اساسی است. بايد هر سيلندر به شكل مناسبي نشانگر محتويات گاز درون خود بوده و بر اساس استانداردها‌ي بين‌المللي رنگ‌‌آميزي شده باشد.

11- نيتروكس و ايستگاه‌هاي برداشت فشار. غواصان نيتروكسی كه از جداول استاندارد استفاده مي‌كنند، ممكن است برداشت فشار را در عمق بيشتري بدون نياز به افزايش زمان ايستگاه انجام دهند. براي ساده كردن مسئله مي‌توان برنامۀ صعود را به عمق استاندارد بيشتر تغيير داد، يعني مثلا ايستگاه در 3 متري به ايستگاه در 6 متري تبديل شود. ايستگاه‌هاي عميق‌تر، برداشت فشار ايمن‌تري را در اختيار قرار داده و همچنين از تأثير ساير عوامل موثر در بروز بيماري برداشت فشار (مثل سن، بار كاري و غيره) مي‌كاهند.

 

برداشت فشار در سطح با استفاده از اكسيژن

1- برداشت فشار در سطح با تنفس اكسيژن در اتاق فشار (SUR-D O2) تكنيك برداشت فشاري است كه از ايستگاه‌هاي واقع در آب تا عمق 9 متري استفاده مي‌كند. سپس غواص به سطح آمده و توسط اتاق فشار و با تنفس اكسيژن به كمك ماسك به عمق 12متري مي‌‌رود. اين روش نيازمند اتاق فشار دو محفظه‌ايي با قابليت در اختيار قرار دادن اكسيژن به غواص مي‌باشد.

2- خطر آتش‌سوزي. بايستی سيستم‌ اتاق فشار مجهز به خروجي مناسبي باشد تا از تجمع اكسيژن در محل جلوگيري كند. به علاوه بايد اتاق فشار داراي گيرنده‌هاي اكسيژن براي كنترل مداوم ميزان اين گاز در محفظه باشد. حتي افزايش اندكي در فشار اكسيژن باعث بالا رفتن خطر بروز آتش سوزي مي‌شود. در واقع، آتش سوزي در اتاق فشار فاجعه‌‌آميز است. درصد اكسيژن موجود در هواي اتاق فشار نبايد از 23% بيشتر شود؛ بنابراين در صورت بالا رفتن اين درصد، لازم است اتاق فشار با هوا تهويه شود. در صورت شك به نشت گاز، يافتن محل و ترميم آن ضروري است.

3- گذاشت فشار عميق در آب. از آنجايي كه آخرين ايستگاه در آب در عمق 9 متري است، در مقايسه با عمق 3 متري، غواص دچار مشكلات كمتري در ارتباط با موج و جريان آب خواهد بود. بنابراين، از آنجايي كه زمان كلي برداشت فشار در سطح با اكسيژن كمتر مي‌باشد، اين روش كمك بزرگي در عمليات محسوب مي‌شود. اين امر از آنجا حائز اهميت بوده كه غواص به كمك آن از زمان برداشت فشار طولاني در عمق‌هاي كمتر كه ممكن است با استرس سرمايي نيز همراه باشد، اجتناب مي‌كند.

4- نيتروكس گزينه مناسبي براي گاز تنفسي در آب در زمان انجام SUR-D O2 محسوب مي‌شود. با اين حال، نويسندگان كتاب صرفاً‌ استفاده از هواي غني شده با نيتروكس (EAN ) 32 (با اكسيژن 32%) را توصيه مي‌كنند. اين تركيب بين الزامات برداشت فشار و پرهيز از اضافه بار اكسيژن (pO2 بالا) براي بدن بهترين تعادل را ايجاد مي‌سازد. شرط ديگر استفاده از نيتروكس در زمان SUR-D O2 ، استفاده از هلمت سخت يا ماسك كامل غواصي است. هدف عمده، در دسترس قرار دادن ميزان مناسبي از گاز تنفسي، حتي در صورت بروز بيهوشي يا تشنج مي‌باشد. بنابراين استفاده از سيستم اسكوبا با دهاني ممنوع است. لازم است شدت جريان مناسبي از گاز وجود داشته باشد تا از انباشت دي‌اكسيدكربن جلوگيري كند، چرا كه اين گاز مستقيماً با مسموميت با اكسيژن ارتباط دارد.

5- استفاده  از جدول. از جدول همانند غوص‌هاي معمول استفاده مي‌شود كه همان انتخاب جدول متناسب با عمق واقعي                         (براي نيتروكس:EAD) يا جدولي با عمق بيشتر بعدي است، زمان كف از لحظه‌اي كه غواص سطح را ترك مي‌كند تا زماني كه در صعود نهايي كف را ترك مي‌كند، مورد محاسبه قرار مي‌گيرد. گرد كردن زمان كف به زمان بيشتر (مانند گرد كردن عمق به عمق بيشتر) نيز همانند غوص‌هاي معمولي انجام خواهد گرفت.

6- سرعت صعود به اولين ایستگاه برداشت فشار بايد 5/7 متر در دقيقه باشد. تغييرات جزيي قابل قبول  بوده و آهسته‌تر بودن صعود بهتر از تندتر بودن آن است. فاصله زماني بين ايستگاه‌ها يك دقيقه محسوب مي‌شود. زمان هر ايستگاه، زمان صعود از كف يا ايستگاه قبلي را در برمي‌گيرد. هر گونه تأخير طولاني مدت در زمان عميق‌تر صعود را لازم است توسط اضافه كردن زمان كف و در نتيجه افزودن جريمه برداشت فشار جبران نمود.

7- مثال: براي غوصي به عمق 45 متر و به مدت 35 دقيقه، جدول 9 دقيقه ايستگاه در عمق 12 متري و 8 دقيقه را در 9 متري توصيه مي‌كند. اين به معناي آن است كه بايد 9 دقيقه از زمان ترك كف تا زمان ترك ايستگاه 12 متري بگذرد و سپس 8 دقيقه ديگر زمان از لحظه ترك 12 متري تا ترك 9 متري لازم است. با سرعت صعود 5/7 متر در دقيقه، غواص در زماني كمتر از 5/4 دقيقه از 45 متر به 12 متر مي‌رسد كه بنابراين زمان ماندن در ايستگاه 12 متري را معادل 5/4 دقيقه محاسبه خواهد كرد. اكنون غواص مدت 9 دقيقه را در ايستگاه 12 متري سپري كرده. سپس يك دقيقه طول مي‌كشد تا غواص از 12 متري به 9 متر برسد. بعد از گذراندن 7 دقيقه در عمق 9 متري، وي صعود نهايي به سطح را آغاز كرده و حدود يك دقيقه بعد از ترك ايستگاه 9 متري به سطح خواهد رسيد.

8- فاصله زماني در سطح بايد در حداقل زمان ممكن باشد. حداكثر زمان بين ترك ايستگاه 9 متري تا گذاشت فشار در عمق 12 متري اتاق فشار، 5 دقيقه مي‌باشد. زمان صعود از 9 متري تا سطح، يك دقيقه بوده و گذاشت فشار تا 12 متر معمولاً‌ 30 ثانيه به درازا مي‌انجامد. بنابراين، غواص براي خروج از آب، درآوردن تجهيزات و ورود به اتاق فشار، 5/3 دقيقه فرصت دارد. به طور معمول اين زمان كافي است؛ با اين حال، لازم است كه براي درآوردن تجهيزات به وي كمك شده، به شكلي كه غواص كمترين ميزان فشار و فعاليت را متحمل شود. انجام تمرينات مربوط به درآوردن تجهيزات به كمك دو نفر براي تك‌تك افراد گروه غواصی حائز اهميت است. تحت هيچ شرايطي نبايد سرعت صعود از 9 متر به سطح را براي افزايش زمان سطح، افزايش داد.

9- برداشت فشار در سطح. تنفس اكسيژن بايد به محض ورود غواص به اتاق فشار آغاز شده و در طول زمان گذاشت فشار ادامه يابد. بلافاصله بعد از بسته شدن در، بدون در نظر گرفتن اين كه غواص ماسك اكسيژن را گذاشته يا نه، گذاشت فشار آغاز مي‌شود. با اين حال، زمان اكسيژن زماني است كه بايد فرد در عمق 12متري بگذراند، و زمان نزول در آن منظور نشده است. بعد از پايان گذاشت فشار، رسيدن به سطح از 12 متري بايد با سرعت 1 متر در دقيقه انجام شود؛ بنابراين كل صعود 12 دقيقه به طول خواهد انجاميد.

10- فواصل تنفس هوا. بعد از هر 20 دقيقه تنفس اكسيژن در عمق 12 متري، غواص ماسك را از صورت برداشته و براي 5 دقيقه از هواي موجود در اتاق فشار تنفس خواهد كرد. اين فواصل تنفس هوا و يا هر گونه اختلالات برنامه‌ريزي نشده در زمان‌هاي تنفس اكسيژن در عمق 12متري، جزو زمان تنفس اكسيژن محسوب نمي‌شوند. در طول زمان صعود نهايي از 12متر به سطح بايد به صورت مداوم اكسيژن تنفس شود.

11- مجموع زمان برداشت فشار كه در رديف آخر منظور شده، كل فاصله زماني است كه غواص كف را ترك كرده تا پس از برداشت فشار در اتاق فشار به سطح باز مي‌گردد. اين زمان فواصل 5 دقيقه‌اي تنفس هوا را نيز در برمي‌گيرد. فواصل تنفس هواي اضافي در اين جدول منظور نشده است.

12- مسموميت با اكسيژن. بروز تشنج‌ ناشي از اكسيژن در اتاق فشار در عمق 12متري نامحتمل است. با اين وجود، در صورت بروز تشنج، بايد بلافاصله ماسك اكسيژن برداشته شده و به محض از بين رفتن تشنج‌ها، بيمار به عمق 9 متري آورده شود. در صورت تأييد پزشك غواص، مي‌توان تنفس اكسيژن را در عمق 9 متري از سر گرفت. اگر دسترسي به پزشك غواص ظرف 15 دقيقه بعد از بروز حادثه ممكن نبود، نبايد تنفس مجدد اكسيژن انجام شود. در اين حالت از جدول 1 در عمق 12متري استفاده شده و برابر آن به سطح مي‌آييم؛ يعني 5 ساعت و 1دقيقه زمان برداشت فشار. بعد از تكميل جدول 1 - علي‌رغم تغيير برنامه اصلي- برداشت فشار، استاندارد محسوب خواهد شد.

13- در صورت بروز اختلال در ذخيره اكسيژن، غواص از هواي اتاق فشار در عمق موجود تنفس خواهد كرد. اگر جريان اكسيژن ظرف مدت 15 دقيقه برقرار شد، تنفس اكسيژن از سر گرفته خواهد شد. در اين حالت، زمان تنفس اكسيژن را براي جبران اختلال ايجاد شده افزايش خواهيم داد. در صورت برقرار نشدن جريان اكسيژن ظرف مدت 15 دقيقه، تغيير به جدول 1 الزامي است. در اين وضعيت استفاده از جدول 1، يك عمل درماني محسوب نمي‌شود.

14- غوص‌هاي غيرتكراري. غوص‌هاي با برداشت فشار در سطح، نبايد تكراري بوده و همچنين انجام غوص تكراري بعد از SUR-D O2 ممنوع است. انجام غوص دومي كه از عمق واقعي يا عمق معادل با هوا (EAD) مساوي 9 متر بيشتر نشود، مجاز است.

15-انجام غوص براي روزهاي متوالي باعث افزايش خطر بروز DCI مي‌شود. اين حالت خصوصاً در غوص‌هاي عميق با SUR-D O2 كه زمان كف نزديك به محدودۀ غيرمجاز جداول داشته‌اند، مشاهده مي‌شود. بنابراين، توصيه مي‌شود كه بعد از هر 3 روز غوص، يك روز استراحت احتساب ‌گردد. مثل هميشه، تنها استثناء، غوص‌هايي به عمق 9 متر يا كمتر (واقعي يا EAD) مي‌باشند. اين گونه غوص‌ها جزو گروه غوص تكراري محسوب نشده و مي‌توان آنها را در روز استراحت نيز به انجام رساند.

16- زمان‌هاي مجاز. بيشترين مدت زمان مجاز در جداول با علامت (*) مشخص شده‌اند. اين علائم نشان مي‌دهند كه غوص بيش از اين زمان، خارج از محدوده زماني عملياتي معمول بوده و بايستي از آن پرهيز شود. اين چاپ از كتاب نسبت به چاپ‌هاي قبلي از محدوده‌هاي ايمني بيشتري سود جسته است؛ بنابراين SUR-D O2 در عمق‌هاي بيشتر از 24 متر، در فاصله زماني كمتري به محدوده زماني مجاز مي‌رسند. تجربه نشان داده كه زمان‌هاي كف بيشتر، خطر بروز DCI را در غوص‌هاي عميق‌تر افزايش خواهند داد.

17- عوامل مستعد كننده بروزDCI  . براي مقابله با اين عوامل مي‌توان مدت زمان تنفس اكسيژن در اتاق فشار را افزايش و يا مدت زمان كف را كاهش داد. با اين وجود، تجربه نشان مي‌دهد كه افزايش مناسب زمان تنفس اكسيژن براي تعديل عواملي مثل كار سنگين، سن، سرمازدگي و غيره مورد نياز خواهد بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول استاندارد برداشت فشار با هوا

 

 

حداكثر عمق

حداكثر زمان كف(دقيقه)

گروه غوص تكراري

ايستگاه برداشت فشار

 

 

 

6

 متر

15

A

 

 

 

 

بدون

ایستگاه

30

B

60

C

80

D

120

E

150

F

200

G

270

H

400

I

400<

J

 

 

 

 

 

 

 

 

گروه‌هاي غوص تكراري تنظيم شده بر اساس زمان سطح

I

400

H

280

G

210

F

160

E

120

D

90

C

70

B

40

A

20

دقايق اضافه شده به زمان كف براي غوص تكراري

                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول استاندارد برداشت فشار با هوا  

 

حداكثر عمق

حداكثر زمان كف(دقيقه)

گروه غوص تكراري

ايستگاه برداشت فشار

 

 

 

 

9

متر

10

A

 

 

 

 

 

بدون

ایستگاه                                               

20

B

30

C

50

D

60

E

80

F

100

G

120

H

150

I

180

J

225

K

270

L

330

M

450

N

450<

O

 

 

 

 

گروه‌هاي غوص تكراري تنظيم شده بر اساس زمان سطح

N

470

M

350

L

280

K

230

J

190

I

160

H

140

G

110

F

90

E

70

D

55

C

40

B

25

A

15

دقايق اضافه شده به زمان كف براي غوص تكراري

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول استاندارد برداشت فشار با هوا  

 

 

حداكثر عمق

 

حداكثر زمان كف(دقيقه)

زمان ايستگاه با احتساب زمان صعود به ايستگاه(دقيقه)

کل زمان برداشت فشار

(دقيقه)

گروه غوص تكراري                                    

 

15متر

12متر

9متر

6متر

3متر

 

 

 

 

 

 

 

 

12

متر

15

-

-

-

-

-

-

B

25

-

-

-

-

-

-

C

35

-

-

-

-

-

-

D

45

-

-

-

-

-

-

E

60

-

-

-

-

-

-

F

70

-

-

-

-

-

-

G

80

-

-

-

-

-

-

H

100

-

-

-

-

-

-

I

120

-

-

-

-

-

-

J

135

-

-

-

-

-

-

K

165

-

-

-

-

5

5

M

195

-

-

-

-

10

10

N

225

-

-

-

-

15

15

N

255

-

-

-

-

20

20

O

330

-

-

-

-

25

25

-

390

-

-

-

-

30

30

-

660

-

-

-

-

35

35

-

*720

-

-

-

-

40

40

-

 

 

 

 

 

 

 

گروه‌هاي غوص تكراري تنظيم شده بر اساس زمان سطح

Z

260

O

245

N

215

M

190

L

165

K

140

120

I

105

H

90

G

75

F

60

E 50

D

40

C

25

B

20

A

10

دقايق اضافه شده به زمان كف براي غوص تكراري

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول استاندارد برداشت فشار با هوا  

 

 

حداكثر عمق

 

حداكثر زمان كف(دقيقه)

زمان ايستگاه با احتساب زمان صعود به ايستگاه(دقيقه)

مجموع زمان برداشت فشار

(دقيقه)

گروه غوص تكراري

15متر

12متر

9متر

6متر

3متر

 

 

 

 

 

 

 

 

15

متر

10

-

-

-

-

-

-

B

20

-

-

-

-

-

-

C

25

-

-

-

-

-

-

D

35

-

-

-

-

-

 -

E

45

-

-

-

-

-

-

F

55

-

-

-

-

-

-

G

65

-

-

-

-

-

-

H

75

-

-

-

-

-

-

I

85

-

-

-

-

-

-

J

105

-

-

-

-

5

5

L

120

-

-

-

-

10

10

M

135

-

-

-

-

15

15

M

145

-

-

-

-

20

20

N

160

-

-

-

-

25

25

N

170

-

-

-

5

25

30

O

190

-

-

-

5

30

35

O

*240

-

-

-

10

40

50

-

*360

-

-

-

30

40

70

-

*450

-

-

-

35

40

75

-

 

 یایان قسمت دوم

فریدون سروری

 

 

 

 

 

گروه‌هاي غوص تكراري تنظيم شده بر اساس زمان سطح

Z

170

O

160

N

145

125

L

115

K

100

J

90

I

80

H

70

G

60

F

50

E 40

D

30

C

25

B

15

A

10

دقايق اضافه شده به زمان كف براي غوص تكراري

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول استاندارد برداشت فشار با هوا  

 

 

حداكثر عمق

 

حداكثر زمان كف(دقيقه)

زمان ايستگاه با احتساب زمان صعود به ايستگاه(دقيقه)

مجموع زمان برداشت فشار

(دقيقه)

گروه غوص تكراري

15متر

12متر

9متر

6متر

3متر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18

متر

10

-

-

-

-

-

-

B

15

-

-

-

-

-

-

C

20

-

-

-

-

-

-

D

30

-

-

-

-

-

-

E

35

-

-

-

-

-

-

F

45

-

-

-

-

-

-

G

50

-

-

-

-

-

-

H

60

-

-

-

-

-

-

I

70

-

-

-

-

5

5

J

80

-

-

-

5

5

10

K

90

-

-

-

5

10

15

L

100

-

-

-

5

15

20

M

110

-

-

-

5

20

25

N

120

-

-

-

5

25

30

N

130

-

-

-

5

30

35

O

*140

-

-

-

10

30

40

O

*150

-

-

-

10

40

50

O

*160

-

-

-

15

40

55

O

*180

-

-

-

20

40

60

-

*200

-

-

5

30

40

75

-

*255

-

-

10

35

45

90

-

*325

-

-

20

40

45

105

-

                                    

 

 

گروه‌هاي غوص تكراري تنظيم شده بر اساس زمان سطح

Z

125

O

120

N

110

M

100

L

90

K

80

J

70

I

65

H

55

G

45

F

40

E 30

D

25

C

20

B

15

A

5

دقايق اضافه شده به زمان كف براي غوص تكراري

 

 

 

 

 

 

 

|+|نوشته شده در جمعه بیست و سوم مرداد 1388 ساعت 13:12 توسط فریدون سروری |

آخرین نوشته ها
دوره شانزدهم اموزش غواصی
لغات مربوط به دریا قسمت دوم
لغات مربوط به دریا-قسمت اول
خلیج فارس نامی همیشگی در دل تاریخ
خطرات غواصي در زنان
الزامات غواصی وجداول درمانی قسمت چهارم
الزامات غواصی وجداول درمانی قسمت سوم
الزامات غواصی قسمت دوم
الزامات غواصی
دوره پانزدهم غواصی درجه3 در اموزشگاه دریا کوش
Powered By BLOGFA - Designed by قالب ساز